زمزمه هاي تنهايي
از آموزگار عشق سپاسگزارم که قلب تاریکم را روشن ساخت, کاری که خورشید نتوانست بکند .

 

 

 به محض دیدنت 


سیب را گاز زدم


وشیطان 
کمی آنسوتر


این اتفاق را به حساب خودش نوشت!



چشمانت ازهمان ابتدا


الحاد آور بود

 

 

 

+ نوشته شده توسط آناهيتا در سه شنبه 13 خرداد1393 و ساعت 23:25 |

 

 

حرام باد

حریر سبز جوانه ها


بر نکاح موقت گلدان های موسمی 


سرزمینی که زخم زمستان نکشیده است،


سزاوار شکوفه های بهار نیست

 

 

 

+ نوشته شده توسط آناهيتا در جمعه 2 خرداد1393 و ساعت 22:27 |


رسم عجیبی ست...


گندم های انبار را موش ها جویده اند


ما سگ ها را 
به پاسبانی گماشته ایم


باغمان را آفت های گرسنه می بلعند


ما برای گنجشک ها
مترسک گذاشته ایم 




+ نوشته شده توسط آناهيتا در یکشنبه 27 بهمن1392 و ساعت 13:27 |



"او"
 بیدار است

وقتی
هنوز هم زنی هست


تا پله کان سنگی را


تا آغوشش
 پرواز کند


او  بیدار است 




+ نوشته شده توسط آناهيتا در چهارشنبه 8 آبان1392 و ساعت 12:55 |

پروانه ها

هلاک هوا که می شوند

گورشان را

بر شانه های باد 

بنا می کنند.




+ نوشته شده توسط آناهيتا در سه شنبه 25 تیر1392 و ساعت 15:56 |

محمد جهان آرا

از پلاک تو تنها من مانده ام

از خون و هویزه و مجنون

" خرمشهر را خدا آزاد نکرد "


+ نوشته شده توسط آناهيتا در پنجشنبه 2 خرداد1392 و ساعت 21:17 |



این روزها


 
برای دیدن زندگی



چشم هایم را می بندم.


+ نوشته شده توسط آناهيتا در چهارشنبه 18 بهمن1391 و ساعت 18:19 |

روزگاری است غریب !

نه همین چند صباحی که من و تو به برش دل نگرانیم ........

که ما زاده صدها و هزاران و بسی بیش ... گناه و هوس و کفر و نفاق دگرانیم...!

روزگاری است غریب !

+ نوشته شده توسط آناهيتا در چهارشنبه 6 دی1391 و ساعت 8:58 |

 

 

 

شاید میان اینهمه نامردی

 

باید" شیطان " را بستایم

 

که "دروغ" نگفت

 

جهنم را به جان خرید

 

اما تظاهر به دوست داشتن"آدم" نکرد.

 

 

 

+ نوشته شده توسط آناهيتا در پنجشنبه 2 آذر1391 و ساعت 12:24 |

        

 

 

           "  سوم خرداد روز بازگشت خرمشهر به خاک میهنم "

                        

 

 

                           اين زمان گرچه با هزاران رنگ

                         

                            ترك تازي كند فساد فرنگ

 

 

                        گند و ننگ عرب زننده تر است

 

                         اين كهن غم تبه كننده تر است

 

 

                                        

                                                       "م.امید"

                                          

+ نوشته شده توسط آناهيتا در چهارشنبه 27 اردیبهشت1391 و ساعت 18:45 |

 

 

شاید هرگز آغوشی

دست های همیشه باز تو را

اجابت نکند

چرا که  " ایستاده گی "

" تنهایی " دارد

 

" ایستاده گی " همیشه " تنهایی " دارد

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط آناهيتا در شنبه 1 بهمن1390 و ساعت 20:42 |

 

 

 

و"عدالت"

 

 زاده شد

 

از بطن روسپی ترین

 

مادر شهر

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط آناهيتا در جمعه 3 تیر1390 و ساعت 12:50 |

 

 

 

کاش اینبار تیر آرش

 

از برای سهم ایرانم

 

فرو بنشیند از پرواز

 

که امروز از انیرانم

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط آناهيتا در دوشنبه 31 خرداد1389 و ساعت 17:2 |

 

 

 

 پرواز كن

تا من

كه تا سينه

در خاكم

و زورم به اشتهاي زمين نمي رسد

 و سايه ي كركس ها را مي شمارم

كه لحظه هاي احتضار مرا    سر   مي كشند

و وسوسه ي جسمم را   آواز مي كنند

 

 من ،

در اين چسبناكي تقدير،

بر سراب چشمان تو چنگ ميزنم

 

پرواز كن

تا من

و عروجم را

ازين خاك عقيم پس بگير

 

با تو

آسمان را دگر باره بياد مي آورم

و پرواز را

 

پرواز كن

تا من

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط آناهيتا در سه شنبه 14 مهر1388 و ساعت 17:0 |
#FFFFFF
<